„Tym razem dziadkowie na scenie życia” – Dagmara Rek

Czy na spełnianie marzeń może być kiedyś za późno? Czy wiek powinien decydować o tym, co nam wolno, a z czego wypada już zrezygnować? A może życie potrafi nas zaskoczyć właśnie wtedy, gdy wydaje nam się, że najlepsze chwile mamy już za sobą?

Ja wychodzę z założenia, że dopóki mamy zdrowie, chęci i odrobinę odwagi, warto próbować nowych rzeczy. Bo przecież kto powiedział, że po sześćdziesiątce, siedemdziesiątce czy nawet osiemdziesiątce pozostaje nam już tylko spokojne siedzenie w fotelu?

Dagmara Rek w swojej powieści „Tym razem dziadkowie na scenie życia” zabiera nas do Słonecznego Zacisza, gdzie zdecydowanie nie ma czasu na nudę.

Edmund Dwornik trafia na miesięczny pobyt do hotelu dla seniorów, który zafundowały mu dorosłe dzieci. Mężczyzna nie jest zachwycony tym pomysłem. Przyzwyczajony do własnego rytmu dnia, ceniący ciszę i spokój, najchętniej wróciłby do domu. Zupełnie inaczej do wyjazdu podchodzi jego przyjaciel Bogusław Karaś, który dołącza do niego w hotelu. Towarzyski, pełen energii i zainteresowany płcią piękną Bogusław szybko odnajduje się w nowym otoczeniu, podczas gdy Edmund z coraz większym trudem znosi otaczające go zamieszanie.

Podczas pobytu mężczyźni poznają pozostałych gości hotelu, wśród których znajdują się między innymi Danuta Gajda, Janusz Śmiałek, Franciszka Gładka i Małgorzata Toruńska. Różnice charakterów sprawiają, że między seniorami dochodzi do nieporozumień, sprzeczek i zabawnych wymian zdań. Szczególnie Franciszka, która zaczyna okazywać Edmundowi zainteresowanie, nie pozwala mu cieszyć się upragnionym spokojem. Mężczyzna nie odwzajemnia jej entuzjazmu i stara się unikać sytuacji, w których musiałby spędzać z nią więcej czasu.

Kolejne zamieszanie wprowadza Pelagia Maj, która postanawia przygotować z udziałem hotelowych gości amatorskie przedstawienie teatralne o miłości. Pomysł ten spotyka się z różnymi reakcjami. Część seniorów podchodzi do niego z zainteresowaniem, inni nie mają najmniejszej ochoty angażować się w występ. Wspólne przygotowania stają się kolejnym powodem do dyskusji i nieporozumień, a Edmund, mimo prób trzymania się na uboczu, coraz częściej zostaje wciągnięty w wydarzenia rozgrywające się w hotelu.

I powiem Wam, że z taką ekipą naprawdę trudno się nudzić!

Największą siłą tej książki są dla mnie jej bohaterowie. Każdy z nich ma swój charakter, przyzwyczajenia, słabości i własne spojrzenie na życie. Potrafią być uparci, obrażalscy, zazdrośni, a czasami zachowują się niczym dzieci. Z drugiej strony nie brakuje im serdeczności, odwagi i chęci do działania. Właśnie ta różnorodność sprawia, że ich wspólne przygody wypadają tak naturalnie.

Szczególnie polubiłam Edmunda i Bogusława. Ich rozmowy, wzajemne docinki i cięte riposty wielokrotnie wywoływały u mnie uśmiech. To dwóch mężczyzn, którzy nie zawsze patrzą na świat w ten sam sposób, ale potrafią się wspierać. Ich przyjaźń pokazuje, jak ważne jest mieć obok siebie kogoś, z kim można nie tylko porozmawiać o problemach, lecz także zrobić coś zupełnie szalonego.

Dagmara Rek pisze w sposób lekki i naturalny, dzięki czemu przez kolejne strony przechodzi się z prawdziwą przyjemnością. Autorka ma dar tworzenia żywych dialogów i sytuacji, w których zderzenie różnych charakterów prowadzi do komicznych nieporozumień. Jednocześnie nie zapomina o poważniejszych sprawach. Między kolejnymi przygodami mieszkańców Słonecznego Zacisza pojawiają się refleksje dotyczące przemijania, samotności i potrzeby bycia kochanym. To właśnie połączenie humoru z codziennymi problemami nadaje tej historii wyjątkowego uroku.

Nie zabrakło też miłosnych zawirowań. Bo kto powiedział, że zakochanie, zazdrość czy motyle w brzuchu są zarezerwowane wyłącznie dla młodych? Mieszkańcy Słonecznego Zacisza mają swoje uczucia, pragnienia i marzenia. Czasami nie potrafią się do nich przyznać, innym razem podejmują decyzje pod wpływem emocji. I choć niektóre sytuacje bywają zabawne, kryje się za nimi coś bardzo ludzkiego — potrzeba bliskości, akceptacji i bycia dla kogoś ważnym.

Ciekawie został również pokazany stosunek starszego pokolenia do nowych technologii. Internet, telefony, nagrania czy media społecznościowe potrafią wywołać niemałe zamieszanie. Jednak bohaterowie udowadniają, że nawet jeśli czegoś nie rozumiemy, nie oznacza to, że nie możemy się tego nauczyć. Wystarczy trochę cierpliwości, ciekawości i chęci.

Wraz z rozwojem wydarzeń pojawia się również temat popularności. Początkowo zainteresowanie innych ludzi może wydawać się czymś niezwykle przyjemnym. Miło przecież usłyszeć dobre słowo, zostać docenionym czy zobaczyć, że nasza praca sprawia komuś radość. Jednak sława ma także drugą stronę. Nagle okazuje się, że nawet zwykły spacer czy chwila odpoczynku mogą stać się problemem. I tutaj autorka pokazuje, że spełnienie marzeń nie zawsze wygląda dokładnie tak, jak sobie wyobrażaliśmy.

Pod warstwą humoru znalazłam jednak coś znacznie ważniejszego. Ta historia przypomina, jak łatwo zaszufladkować człowieka ze względu na jego wiek. Często zakładamy, że seniorzy powinni prowadzić spokojne życie, odpoczywać i nie podejmować większych wyzwań. A przecież oni nadal mają swoje pasje, potrzeby i plany. Nadal chcą być potrzebni, kochani i zauważani.

Bardzo podoba mi się to, że Dagmara Rek nie przedstawia swoich bohaterów jako ludzi idealnych. Popełniają błędy, bywają naiwni, czasami kierują się zazdrością czy dumą. Mają też za sobą różne doświadczenia, nie zawsze łatwe. Dzięki temu nie są jedynie zabawnymi postaciami, których zadaniem jest rozśmieszać czytelnika. Są ludźmi z własną historią, którzy mimo upływu lat nadal próbują odnaleźć swoje miejsce w świecie.

Nie jest to powieść, w której trzeba doszukiwać się skomplikowanej intrygi czy wielkich tajemnic. Jej urok tkwi przede wszystkim w bohaterach, ich rozmowach i kolejnych przygodach. To historia, która pozwala oderwać się od codzienności, a przy okazji spojrzeć na pewne sprawy z nieco innej perspektywy.

„Tym razem dziadkowie na scenie życia” to opowieść o przyjaźni, miłości, odwadze i marzeniach, które nie mają terminu ważności. O ludziach, którzy zamiast pogodzić się z tym, że najlepsze lata już minęły, postanawiają jeszcze trochę namieszać. I bardzo dobrze!

Po odłożeniu książki zostałam z uśmiechem na twarzy i przekonaniem, że chciałabym, aby każdy z nas miał w sobie choć odrobinę energii mieszkańców Słonecznego Zacisza. Ich przygody pokazują, że czasami wystarczy otworzyć się na innych i pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa, aby codzienność nabrała zupełnie nowych barw. Bo przecież niezależnie od wieku wszyscy potrzebujemy bliskości, przyjaźni i poczucia, że przed nami wciąż może wydarzyć się coś wyjątkowego.

Jeśli lubicie historie pełne humoru, barwnych bohaterów i ciepłego przesłania, koniecznie zajrzyjcie do Słonecznego Zacisza. Myślę, że z tą ekipą trudno o nudę, a niejedna sytuacja wywoła uśmiech na Waszych twarzach.

Jestem również bardzo ciekawa, co Dagmara Rek przygotuje dla swoich czytelników w kolejnych książkach. Autorka pokazała, że potrafi stworzyć historię, która bawi, a jednocześnie porusza tematy bliskie każdemu z nas. Z przyjemnością sięgnę po jej następne powieści, żeby przekonać się, czym jeszcze mnie zaskoczy.

Reklama | Egzemplarz książki otrzymałam w ramach współpracy recenzenckiej z Wydawnictwem WasPos.